De totaalrenovatie van een triplexwoning ontwikkelde zich als een iteratief ontwerpproces waarin ambachtslieden, kunstenaars, specialisten en de eigenaars-ontwerpers nauw samenwerkten. Op verschillende momenten in het project werden specifieke onderdelen van de woning herhaaldelijk onderzocht, getest en verfijnd. Sommige details werden tot op schaal 1:1 uitgewerkt en tot op het niveau van de schroef ontworpen, ter plaatse bijgesteld en uiteindelijk afgewerkt in dialoog met de ruimte en het materiaal.

Het proces werd gestuurd door een aantal duidelijke randvoorwaarden, zonder ooit dogmatisch te worden. Maximaal hergebruik vormde een belangrijk uitgangspunt: bestaande materialen en elementen uit de woning, aangevuld met onderdelen afkomstig van andere locaties, werden zorgvuldig verzameld en opnieuw ingezet. Respect voor materiaal en constructie stond daarbij centraal.

Structuur, architectuur en interieur worden opgevat als onderdelen van één samenhangend geheel. De atmosferische kwaliteit en de ruimtelijke expressie primeren op louter theoretische principes. Wat op papier correct leek maar zich in de realiteit anders manifesteerde, werd zonder aarzeling herbekeken en aangepast. Beslissingen worden genomen in voortdurende dialoog en uiteindelijk in unanimiteit tussen de twee eigenaars-ontwerpers.